Frankrijk kent een uitgebreid systeem van kwaliteitslabels voor agrarische producten, aangeduid als Signes officiels de la qualité et de l’origine (SIQO). In de regio Nouvelle-Aquitaine zijn er ruim driehonderd producten onder deze labels te vinden, maar het aantal en soort gecertificeerde producten verschilt per jaar en per regio. Het systeem wordt door het nationale instituut INAO beheerd, dat toezicht houdt op strikte productievoorwaarden en periodieke controles. Voor consumenten en gebruikers van deze producten betekenen de SIQO-labels vooral een praktische garantie van herkomst, productiewijze en controleerbare kwaliteit.
Er zijn vijf hoofdlabels. Het meest bekend is het label voor biologische landbouw (“agriculture biologique”), waarbij de productiemethode transparant is maar afkomst en schaal sterk kunnen variëren. Het "Label Rouge" richt zich daarentegen vooral op hogere kwaliteit ten opzichte van het standaardaanbod, zonder nadruk op de herkomstregio. Producten met een Specialiteit Traditioneel Gegarandeerd (STG) bieden zekerheid van traditioneel vakmanschap en receptuur, maar worden niet altijd gemaakt in de streek waar ze hun naam aan ontlenen. De Appellation d’origine contrôlée (AOC) en de Europese tegenhanger Appellation d’origine protégée (AOP) leggen specifiekere eisen op: het volledige productieproces – van grondstof tot eindproduct – moet plaatsvinden in een afgebakend gebied dat bepalend is voor het unieke karakter van het product. Kleinere plaatselijk bekende producten, zoals de piment d’Espelette uit het Baskenland, zijn hiervan bekende voorbeelden.
Het vijfde label, Indication Géographique Protégée (IGP), heeft ook aandacht voor streekverbondenheid, maar staat toe dat slechts één fase van productie of verwerking binnen de regio plaatsvindt. Zo mogen bijvoorbeeld ook ingrediënten uit naburige gebieden komen, zolang een belangrijk deel van de productie in het gebied gebeurt. Dit geeft producenten de mogelijkheid om grondstoffen breder te betrekken, zonder het typisch lokale karakter van het eindproduct te verliezen.
Niet elk label garandeert dat het product lokaal, kleinschalig of ambachtelijk is. Een biologisch gecertificeerd artikel kan bijvoorbeeld net zo goed uit een grootschalig bedrijf afkomstig zijn en hoeft niet uit de eigen regio te komen. In de praktijk is het resultaat zichtbaar aan de hand van logo’s op de verpakking, waarmee in de winkel de keuze tussen standaard, lokaal of gecertificeerd eenvoudiger wordt gemaakt. Lokale verschillen blijven bestaan door streekgebonden regelgeving en beperkte beschikbaarheid van bepaalde producten.
Op dit moment geldt dat de SIQO-labels alleen worden toegekend na controle en mogen worden gevoerd indien aan alle eisen is voldaan. Per regio en product kunnen de voorwaarden of beschikbaarheid variëren, en niet elk traditioneel product heeft automatisch zo’n keurmerk. Wie specifieke streekproducten gebruikt of koopt – bijvoorbeeld op markten of bij producenten aan huis – kan daarom te maken krijgen met producten mét of zonder label, waarbij het keurmerk staat voor controleerbare kwaliteit volgens wettelijke regels, maar geen verplichting is voor alle lokale specialiteiten.
Reacties ()
Log in om mee te doen aan het gesprek en een reactie achter te laten!