Een recente verduidelijking van de Franse overheid heeft gevolgen voor de afwikkeling van erfenissen waarbij een buitenlands testament is opgesteld. Sinds juni 2026 is vastgesteld dat de strengere erfregels uit 2021, bedoeld om kinderen bij elk testament een minimumdeel te garanderen (de zogenoemde 'forced heirship'), niet meer van toepassing zijn als het gekozen buitenlandse recht al beschermingsregels voor kinderen bevat. Dit betekent dat voor veel testamenten waarin bijvoorbeeld Engels, Schots, Iers of Australisch recht wordt gekozen, de Franse notaris voortaan geen kinderen meer hoeft te benaderen om hen de kans op een extra deel van de erfenis te bieden.
De verduidelijking berust op een officiële brief van de Franse overheid aan de Europese Commissie, waarin Frankrijk bevestigt dat de regels van 2021 alleen gelden als het gekozen buitenlandse recht géén enkele regeling bevat die kinderen beschermt tegen volledige onterving. 'Family provisions' in onder meer Engelse en Welshe wetgeving worden expliciet als zodanig erkend. Op basis van hetzelfde principe maakt Frankrijk nu aannemelijk dat ook rechtsstelsels van Noord-Ierland, Schotland, Australië, Nieuw-Zeeland, Ierland en de meeste Canadese provincies onder deze uitzondering vallen. Voor veel Amerikaanse staten die geen specifieke wettelijke bescherming kennen, blijft onzekerheid bestaan: daar kan aanvullende toetsing door de notaris nodig zijn.
De Europese Commissie heeft laten weten dat de Franse verduidelijkingen voldoende helderheid bieden om het dossier met klachten rond de Franse erfregels waarschijnlijk te sluiten. Alleen als er nog bijzondere bezwaren volgen, blijft het open. Dit is van belang voor internationale eigenaren van (tweede) huizen in Frankrijk en hun adviseurs: zij mogen er nu in de meeste gevallen op vertrouwen dat hun gekozen recht (mits met enige kindbescherming) wordt gerespecteerd.
Wat betreft dubbele nationaliteit: beschikt de overledene over zowel bijvoorbeeld de Britse als de Franse of een andere EU-nationaliteit, dan mag in het testament het recht worden gekozen van het land waar men de ‘nauwste band’ mee heeft, bijvoorbeeld Engels, Schots of Noord-Iers recht. Wordt niet expliciet een recht gekozen (bijvoorbeeld ‘UK law’), dan bepaalt de notaris of, als er geschil is, een rechter welk rechtsstelsel van de UK van toepassing is.
Voor niet-ingezetenen met een tweede huis in Frankrijk geldt dat de nieuwe uitleg vooral verlichting biedt wanneer zij ervoor gekozen hebben hun nationale recht te laten gelden. Volgens de officiële verklaring zijn alleen situaties waarin er helemaal geen bescherming voor kinderen geldt, nog aanleiding voor toepassing van de Franse extra erfheffing. Wie Frans of EU-nationaliteit bezit, blijft gebonden aan de erfregels van 2021 als er geen buitenlandse beschermingsregels zijn aangewezen in het testament.
Het Franse ministerie van Justitie zal deze verduidelijking aan het einde van deze maand formeel publiceren in de Rapport Bulletin, waarmee notarissen geïnstrueerd worden. Tegelijk wordt de informatie bijgewerkt op Service-Public.fr en Justice.fr, waardoor de actuele interpretatie voor belanghebbenden toegankelijk is. Lokale verschillen blijven mogelijk, omdat een notaris bij twijfel het specifieke testament moet beoordelen. Daarmee blijft het verstandig om bij onzekerheid het gekozen recht expliciet in het testament te laten opnemen en zonodig advies te vragen bij de notaris.
Meer informatie wordt binnenkort gepubliceerd op de officiële website van de Franse overheid: Service-Public.fr.
Reacties ()
Log in om mee te doen aan het gesprek en een reactie achter te laten!