Met ingang van september 2026 treedt een nieuw Europees juridisch kader in werking, waarmee Franse gemeenten de verhuur via platforms zoals Airbnb strenger kunnen reguleren. De gewijzigde regels richten zich op het mogelijk beperken van kortetermijnverhuur en op het ontmoedigen van het opkopen van woningen voor uitsluitend toeristisch gebruik, met name in zogenoemde 'zones sous tension immobilière'—gebieden waar de beschikbaarheid van betaalbare woonruimte onder druk staat.
Deze maatregel volgt op een zogenoemde woningcrisis, waarbij vooral lokale werknemers als zorgpersoneel, docenten en hulpverleners moeite hebben geschikte huisvesting te vinden. De Europese Commissie onder leiding van Ursula von der Leyen presenteert dit pakket als een prioriteit om de sociale impact van woningtekorten aan te pakken. Volgens het besluit kunnen gemeenten juridische beperkingen opleggen op basis van vastgestelde criteria, waaronder het verschil tussen lokale inkomens en woningprijzen. Daarmee krijgen Franse steden formele bevoegdheid op dit specifieke punt, terwijl het Europees beleid woningmarktregulering doorgaans overlaat aan nationale overheden.
Wie tijdelijk zijn hoofdwoning aanbiedt, valt formeel buiten deze nieuwe striktere regels. De meeste beperkingen zijn vooral relevant voor eigenaren van tweede woningen en investeerders die panden opkopen voor korte vakantieverhuur via online platforms. Uit recente Europese cijfers blijkt dat het aandeel tijdelijke verhuur veel hoger ligt in toeristische regio’s dan gemiddeld: in bepaalde Franse wijken bedraagt het percentage zomerverhuur tot 20% van het lokale woningaanbod.
Een opmerkelijk aspect is dat het EU-besluit juridische handhaving vereenvoudigt voor lokale autoriteiten; eerdere restricties werden regelmatig aangevochten door verhuurplatforms onder het mom van de vrije Europese markt. Gemeenten mogen onder de nieuwe regels aantonen dat hun ingreep noodzakelijk is en krijgen juridische rugdekking op Europees niveau. De exacte implementatie en lokale uitwerking blijven afhankelijk van verdere invulling in Franse wetgeving en gemeentelijke besluiten. Daardoor kan de feitelijke invoering per locatie verschillen en volgen op aanvullende regelgeving of praktische uitwerking door gemeenten.
Wie een tweede huis bezit of overweegt te verhuren in Franse toeristische gebieden, krijgt mogelijk te maken met strengere meld- of vergunningsplichten, beperkingen op het totale aantal verhuurdagen of zelfs kwantitatieve limieten per buurt.
De formele publicatie van het Europese juridisch kader is na te lezen op de officiële pagina van EUR-Lex: Europese regelgeving tijdelijk verblijf 2024/1028.
De EU-verordening heeft als bijzonder kenmerk dat wie in de eigen hoofdwoning korte periodes verhuurt, onder voorwaarden buiten het strengere regime blijft.
Reacties ()
Log in om mee te doen aan het gesprek en een reactie achter te laten!