Vanaf 2027 voert Frankrijk een nieuwe landelijke belasting in op leegstaande woningen, de taxe sur la vacance des locaux d’habitation (TVLH). Hiermee vervallen de twee huidige belastingen op leegstand, de taxe sur les logements vacants (TLV) en de taxe d’habitation sur les logements vacants (THLV). De nieuwe maatregel raakt in eerste instantie vooral eigenaren van niet-ingerichte of langdurig onbewoonde woningen. Voor gemeubileerde tweede huizen die slechts af en toe gebruikt worden, verandert de situatie niet: deze vallen volgens de huidige uitleg niet onder de leegstandsbelasting.
Voor woningen in gebieden met woningdruk (zogeheten zones tendues) geldt dat de belasting automatisch van toepassing is zodra een woning op 1 januari van het belastingjaar minstens één jaar leegstaat. In andere gemeenten geldt de maatregel alleen als de lokale overheid ervoor kiest hem in te voeren, en dan meestal pas bij minstens twee jaar leegstand. Deze lokale keuze betekent dat de gevolgen per regio uiteen kunnen lopen, bijvoorbeeld in dorpen waar gemeentebesturen leegstandsbeleid nog in overweging nemen.
Een leegstaande woning wordt fiscaal gezien als een bewoonbaar pand dat (vrijwel) geen meubilair bevat en daardoor niet voor normaal verblijf gebruikt kan worden. Wie een tweede huis heeft dat duidelijk ingericht is, boekhoudkundig belast wordt als tweede woning, en incidenteel benut wordt, hoeft dus in principe niet met de nieuwe leegstandsbelasting rekening te houden. Wel is het aan te raden bewijzen van bewoning en inrichting te bewaren, zoals energie- en aankoopnota’s of facturen van meubels.
Huizen die ondanks aantoonbaar serieuze pogingen tot verkoop of verhuur langdurig leegstaan, kunnen uitgesloten blijven van heffing. Eigenaars moeten hiervoor bijvoorbeeld makelaarscontracten, advertenties of gedocumenteerde prijsaanpassingen kunnen tonen. Wie verbouwt en tijdelijk geen gebruik van de woning kan maken, hoeft geen directe belasting te vrezen mits hiervan bewijzen zoals renovatierapporten beschikbaar zijn.
Op dit moment staat vast dat de nieuwe belasting alleen geldt voor niet-ingerichte, daadwerkelijk ongebruikte woningen. Er is lokaal verschil mogelijk wanneer gemeenten buiten zones met woningdruk nog moeten beslissen over de invoering. Duidelijkheid bestaat over de periode van leegstand (minimaal één of twee jaar per locatie) en de definitie van wat als écht leegstaand wordt gezien. Het bewaren van documentatie over gebruik, inrichting en pogingen tot verkoop of verhuur is belangrijk om onterechte aanslagen te voorkomen.
Meer formele details over de toepassing en procedure zullen naar verwachting eind 2026 volgen via de Franse belastingdienst.
Reacties ()
Log in om mee te doen aan het gesprek en een reactie achter te laten!