Een Franse erfgenaam heeft de administratieve rechter gevraagd hem te ontslaan van de verplichting om de schulden van zijn overleden vader te betalen. Het gaat om een bedrag van meer dan twee miljoen euro. De zaak draait om de vraag of zijn stilzwijgen kan worden gezien als een definitieve aanvaarding van de nalatenschap.
De man stelt dat de wet bij een zogenoemde stille erfgenaam slechts uitgaat van een weerlegbaar vermoeden van aanvaarding, en niet van een onherroepelijke keuze. Volgens hem behield hij daarom het recht om later alsnog een andere beslissing te nemen over de erfenis.
Na het verstrijken van de wettelijke reactietermijn op 18 augustus 2018 heeft hij op 17 december 2018 de nalatenschap aanvaard à concurrence de l’actif net. Dit betekent dat een erfgenaam in Frankrijk alleen aansprakelijk is voor schulden tot de waarde van de bezittingen. Enkele maanden later, op 25 april 2019, heeft hij alsnog formeel afstand gedaan van de erfenis.
De belastingdienst en andere schuldeisers stellen dat de oorspronkelijke situatie moet worden aangemerkt als een definitieve aanvaarding, waardoor de erfgenaam volledig aansprakelijk blijft voor de schulden van zijn vader. De betrokkene bestrijdt dit en vraagt de rechter om hem vrij te stellen van betaling.
De administratieve rechter moet nu bepalen hoe de regels rond stilzwijgende aanvaarding van een nalatenschap moeten worden uitgelegd en of de latere handelingen van de erfgenaam rechtsgeldig zijn. De uitspraak kan gevolgen hebben voor andere erfgenamen in Frankrijk die niet tijdig reageren op een erfenis met aanzienlijke schulden.
