Dagelijkse kosten ziekenhuis en spoedhulp in Frankrijk per maart omhoog

Sinds 1 maart 2026 zijn de dagelijkse kosten voor een ziekenhuisopname of spoedbezoek in Frankrijk verhoogd. Voor iedere dag dat men in het ziekenhuis verblijft, wordt nu 23 euro in rekening gebracht, drie euro meer dan voorheen. Ook patiënten die op de spoedeisende hulp komen zonder opgenomen te worden, betalen vanaf nu een vast tarief van 23 euro per bezoek. Voor opname op een psychiatrische afdeling is het dagforfait aangepast van 15 naar 17 euro. Deze wijzigingen zijn het gevolg van een officieel besluit gepubliceerd op 28 februari en zijn direct van kracht.

In de praktijk betekent dit vooral hogere uitgaven voor mensen die geen aanvullende zorgverzekering (mutuelle) hebben of slechts beperkt verzekerd zijn. Volgens de overheidsstatistieken beschikt ongeveer vier procent van de inwoners niet over zo’n verzekering, waarbij dit aandeel bij mensen met een laag inkomen oploopt tot twaalf procent. Wie wél aanvullend verzekerd is – waaronder veel huishoudens met een "verantwoord" contract – zal de verhoging vaak niet direct merken, aangezien de mutuelle meestal het bedrag vergoedt. Echter, premies van deze verzekeringen kunnen stijgen als gevolg van de hogere kosten.

Bepaalde groepen blijven juist uitgesloten van de extra kosten. Vrouwen aan het einde van hun zwangerschap, pasgeborenen en mensen met een aanvullende solidariteitsverzekering (C2S, voorheen CMU) hoeven het dagforfait niet te betalen; de factuur wordt dan volledig door de staat geregeld. In andere gevallen is de betaling per ziekenhuisdag of spoedbezoek wel verplicht, tenzij lokaal of persoonlijk aanvullende regelingen gelden. De verhoging is bedoeld om de zorgbegroting sluitend te krijgen en besparingen voor de Sécurité sociale te realiseren, maar het precieze effect voor individuele huishoudens kan uiteenlopen, afhankelijk van verzekeringssituatie en persoonlijke omstandigheden. De nieuwe tarieven gelden nu landelijk, al blijft het mogelijk dat lokale verschillen bestaan in de manier waarop aanvullende ontheffingen of betalingsregelingen worden toegepast.