In Frankrijk ervaren rekeninghouders sinds enkele jaren een toename van bankfraude, maar het terugkrijgen van gestolen geld verloopt nog steeds moeizaam. De omvang van de fraude is aanzienlijk: alleen al in 2025 bedroeg de totale financiële schade door frauduleus gebruik van betaalmiddelen in Frankrijk 1,241 miljard euro, een stijging van 3,8 procent ten opzichte van het jaar daarvoor. Tegelijkertijd daalde het aantal frauduleuze transacties met 7,6%, tot 7,2 miljoen gevallen (bron: Nice-Matin, 5 oktober 2026).
Volgens vaste rechtspraak zijn banken verplicht getroffen klanten in principe te vergoeden, behalve als er sprake is van "ernstige nalatigheid" door de rekeninghouder. Wat precies als ernstige nalatigheid geldt, blijft vaag: er is geen officiële definitie, waardoor elke bank in de praktijk eigen argumenten kan aandragen om de schade niet of slechts deels te vergoeden. Voorbeelden uit recente gevallen zijn het bewust overhandigen van inlogcodes onder druk of het doorgeven van andere beveiligingscodes.
Sinds eind 2022 onderstreept een arrest van de Cour de cassation dat transacties alleen als goedgekeurd gelden als de klant óók heeft ingestemd met het bedrag; het gebruik van een extra verificatiesysteem ('sterke authenticatie') is niet langer voldoende bewijs voor toestemming. Toch ontstaat rond de afhandeling veel verschil, afhankelijk van de persoon, de lokale bankmedewerker en zelfs de manier waarop het probleem wordt aangekaart. Opmerkelijk is dat het bij schadebedragen tot 5.000 euro mogelijk is zelf naar de lokale rechtbank te stappen, maar bij grotere bedragen zijn de procedures formeler. Slachtoffers krijgen doorgaans veertien maanden de tijd om fraude bij hun bank te melden.
In de praktijk melden banken nog altijd regelmatig een 'ernstige nalatigheid' van de klant als reden om een claim te weigeren. Actuele aanbevelingen van het Observatoire de la sécurité des moyens de paiement (OSMP) – gepubliceerd in 2023 – hebben echter gezorgd voor strengere en helderder regels bij deze weigeringen. Banken moeten hun beslissing nu expliciet motiveren en klanten duidelijk informeren over hun mogelijkheden voor bezwaar of beroep. Volgens de Franse bankenfederatie (FBF) zijn de procedures hierdoor helderder en beter op elkaar afgestemd, maar blijven individuele beoordelingen van het dossier ('analyse au cas par cas') noodzakelijk. Naast klassiek phishing is er een duidelijke toename aan fraudegevallen die draaien om social engineering en het nabootsen van het vertrouwen van de klant: volgens de FBF leidt deze categorie tot veel signaleringen en betwiste dossiers.
Wordt het onrechtmatig afgeschreven bedrag te laat vergoed, dan kan de bank hierop worden aangesproken en kan boven op het wettelijke rentepercentage snel een forse toeslag gelden, oplopend naarmate het langer duurt. In veel gevallen wordt pas gereageerd na formele tussenkomst en is een daadwerkelijke terugbetaling allerminst vanzelfsprekend. Volledige veiligheid kan bovendien niet gegarandeerd worden, omdat vrijwel elke technologische vooruitgang vroeg of laat kan worden omzeild. Wat wél vaststaat, is dat het aanvechten van onterechte afboekingen veel eigen initiatief en geduld vraagt en dat de uitkomst in hoge mate van de persoonlijke en lokale situatie blijft afhangen.
Concrete praktijkvoorbeelden van recente bankfraude (update oktober 2026)
Uit recente praktijkgevallen blijkt hoe divers de gevolgen en reacties van banken zijn:
- Een echtpaar verloor na de verkoop van hun huis in de Sarthe maar liefst 116.000 euro. Ze procederen inmiddels twee jaar tegen hun bank om compensatie. In eerste aanleg kregen ze slechts de helft terug, maar de bank is in beroep gegaan; zij wachten nog altijd op betaling.
- Een gepensioneerd stel uit Fréjus liep 5.000 euro schade op na een geslaagde phishingactie: hun bank weigerde te vergoeden, omdat de klant zelf (onwetend) de transactie bevestigde. Zulke motieven van banken komen frequent voor en worden onder het begrip 'ernstige nalatigheid' geschaard.
- Een alleenstaande moeder in La Valette werd net voor kerst slachtoffer van spoofing en verloor 3.000 euro. Ondanks aangifte bij de politie in La Garde – waar men naar eigen zeggen "meerdere gevallen per dag" ontvangt – bleek het slachtoffer haar geld niet meer terug te zien, mede door vermoedelijke datadiefstal na een lek bij de CAF.
Naast het financiële verlies ervaren veel slachtoffers psychische gevolgen van schaamte en wantrouwen. Ook komt het voor dat banken preventieve waarschuwingen sturen pas nadat klanten al slachtoffer zijn geworden.
Dit alles onderstreept dat de kans op terugbetaling en een goede afloop in Frankrijk sterk varieert; lezers doen er goed aan altijd direct melding te maken bij hun bank en aangifte te doen bij de politie.
Reacties ()
Log in om mee te doen aan het gesprek en een reactie achter te laten!