Uit nationale metingen in 2023 blijkt dat restproducten van het verboden pesticide chlorothalonil, met name het metaboliet R471811, zijn aangetroffen in meer dan de helft van het drinkwater in Frankrijk. Hoewel deze stoffen reeds sinds 2019 wegens kankerverwekkende eigenschappen verboden zijn, geldt dit niet voor alle afgeleiden. Na een nieuw advies van het Franse agentschap voor voedselveiligheid (Anses) in 2024 is deze specifieke stof hergeclassificeerd en is de toelaatbare limiet verhoogd. Daardoor is de juridische norm aangepast aan de bestaande mate van verontreiniging, zonder dat de werkelijke waterkwaliteit op alle punten is verbeterd.
De internationaal erkende drinkwaternorm van 0,1 microgram per liter voor pesticiden in drinkwater berust op een technocratische keuze en staat volgens recente inzichten deels los van vastgestelde gezondheidsrisico’s. Franse regelgeving over waterkwaliteit wordt vastgesteld door nationale autoriteiten, waarbij Anses de adviserende rol vervult. Uit wetenschappelijke studies blijkt dat sommige pesticiden, zoals chlorpyrifos, reeds in veel lagere concentraties een verhoogd ontwikkelingsrisico bij foetussen en jonge kinderen geven. Combinaties van stoffen als nitraten, PFAS, pesticiden en plastic-additieven kunnen elkaar bovendien versterken, wat de inschatting van menselijke risico’s verder compliceert.
De chemische groep PFAS – ook bekend als "eeuwige chemicaliën" – is volgens onderzoek van Anses uit 2025 vrijwel overal aantoonbaar in het drinkwater, met het afbraakproduct TFA aanwezig in 92% van alle onderzochte monsters. Dit onderstreept de hardnekkigheid van deze verbindingen, die ontstaan uit de afbraak van talrijke industriële en landbouwchemicaliën.
De veiligheid van het Franse drinkwater berust op voortdurende regulering en technische zuivering. Eventuele versoepeling of opschorting van beschermingsmaatregelen, bijvoorbeeld rond prioritaire of kwetsbare drinkwaterwingebieden, leidt bij ongewijzigd beleid volgens Anses tot toenemende kosten en een hogere milieubelasting. Sommige lokale overheden, zoals de gemeente Parijs, hebben al besloten samen te werken met boeren om pesticidevrij te produceren in voor het drinkwater essentiële gebieden. Zij zoeken daarmee een alternatief voor complexe en dure zuiveringstechnieken als omgekeerde osmose.
Vooralsnog gelden de normen voor drinkwaterkwaliteit zoals door de Franse overheid en Anses vastgesteld. De institutionele verantwoordelijkheid voor controle en normstelling ligt bij Anses en de Franse overheid. Het tijdpad van eventuele strengere regelgeving of aanpassing van gezondheidsstandaarden is voorlopig nog onduidelijk. De centrale vraag op dit moment blijft of de aanpassing van wettelijke grenswaarden voldoende bescherming biedt voor volksgezondheid en milieu.
Deze berichten passen binnen het bredere dossier van de normstelling rondom pesticiden, die regelmatig wordt herzien en discussie oproept over de effectiviteit van bestaande beschermingsmaatregelen. Artikel over pesticiden in Frans drinkwater documenteert reeds eerdere onregelmatigheden ten aanzien van residuen boven de oude limieten in het noorden van het land.
Reacties ()
Log in om mee te doen aan het gesprek en een reactie achter te laten!