Grote verschillen in taxe foncière tussen Franse regio’s: van honderden tot duizenden euro’s per jaar

Wie in Frankrijk eigenaar is van een woning, ziet elk jaar de taxe foncière op de rekening verschijnen. Het bedrag hiervan verschilt sterk per gemeente en kan oplopen van enkele honderden tot duizenden euro’s, afhankelijk van de woonplaats. Uit recente gegevens blijkt dat de verschillen nog altijd groot zijn: steden als Grenoble, Nîmes, Saint-Étienne, Le Havre en Montpellier staan bovenaan met tarieven die regelmatig boven de 50% uitkomen. In deze gemeenten kan de aanslag fors hoger uitvallen, vooral wanneer er voor specifieke lokale voorzieningen stevig is geïnvesteerd of als de gemeente ruim moet lenen voor publieke projecten.

Tegelijkertijd zijn er plekken waar de taxe foncière opvallend laag blijft. Gemeenten met een sterke economie, waaronder Parijs, Neuilly-sur-Seine, Boulogne-Billancourt, Courbevoie en Levallois-Perret, rekenen doorgaans aanmerkelijk minder, soms minder dan 600 euro per jaar voor een standaard woning. Dit voordeel is mogelijk doordat veel inkomsten in dergelijke gemeenten afkomstig zijn van bedrijven, waardoor huishoudens minder meebetalen aan de lokale begroting.

Op departementsniveau voeren Aude en Gers de lijst aan met gemiddelde tarieven boven de 62 tot zelfs 66%. In deze regio’s moeten gemeenten het vaak stellen met lage grondwaardes voor huizen en minder zakelijke belastinginkomsten, wat leidt tot hoge percentages. Historisch zijn de zogeheten bases cadastrales, het uitgangspunt voor de berekening, sinds 1970 nauwelijks aangepast, waardoor woningen in landelijke gebieden relatief laag worden gewaardeerd. Gemeentebesturen kiezen er dan regelmatig voor om het tarief te verhogen als andere inkomstenbronnen ontbreken.

Het exacte bedrag dat wordt betaald kan bovendien lokaal afhangen van keuzes van gemeentebestuur, recente investeringen en de mate waarin inwoners profiteren van vrijstellingen of specifieke verlagingen. De één merkt daardoor een opvallend hoge aanslag, terwijl de ander kan rekenen op een gunstiger praktijk. Eerder werd al uitgelegd dat de regelgeving rond vrijstellingen en kortingen in 2026 is aangescherpt, wat van invloed is op een deel van de huizenbezitters. Wat dus in één dorp of arrondissement flink kan verschillen, is zowel het basispercentage als het eindbedrag van de taxe foncière die in najaar op de rekening verschijnt.