Frankrijk verliest nog altijd een aanzienlijk deel van het beschikbare drinkwater door lekkages en gebrekkig onderhoud van het leidingnetwerk. In plaatsen zoals La Redorte in de Aude, waar droogte en bodemdaling door vrachtverkeer tot schade leiden, loopt het verlies op tot wel 40% van het drinkwater dat bedoeld is voor huishoudelijk gebruik. Hierdoor verdwijnen jaarlijks grote hoeveelheden schoon drinkwater letterlijk in de grond, wat zich bij deze kleine gemeente vertaalt naar het equivalent van twintig olympische zwembaden per jaar. Dergelijke verliezen blijven in eerste instantie vaak onopgemerkt: natte plekken of lekkages op straat leiden zelden tot direct ingrijpen, ook omdat veel leidingen uit de naoorlogse periode stammen en pas problemen opleveren bij zware belasting of veranderende weersomstandigheden.
Sinds 2009 is er nationaal vooruitgang geboekt: gemiddeld daalde het drinkwaterverlies van zo’n 24% tot minder dan 19% in 2023. Sommige gemeenten hebben de verliezen recent sterk teruggedrongen door technologie in te zetten, van gevoelige geluidsapparatuur tot speciaal getrainde honden die naar minuscule waterlekken speuren. In steden als Carcassonne en Trèbes is het aandeel lekverliezen inmiddels gedaald tot minder dan 10% dankzij de inzet van slimme meters en sensoren die lekkages snel lokaliseren en melden. De technologische vernieuwingen zetten echter niet overal gelijk door. Op veel plekken staan grootschalige vervangingstrajecten voor verouderde leidingen gepland, maar deze brengen tijdelijke hinder met zich mee en verhogen de prijs per kubieke meter drinkwater merkbaar. Zo steeg lokaal de prijs van 3,25 naar 4,55 euro per kuub na omvangrijke werkzaamheden, wat tot onvrede kan leiden bij omwonenden.
De huidige situatie maakt duidelijk dat wie in Frankrijk woont of verblijft, te maken kan krijgen met verliezen op het lokale leidingnet of hogere waterkosten, afhankelijk van de investeringen en keuzes in de betreffende gemeente. In landelijke gebieden met oude netwerken blijven de lekpercentages vaak het hoogst, terwijl investeringen in stedelijke agglomeraties eerder renderen. Rijkelijk vloeiend kraanwater is dus allang niet meer vanzelfsprekend, en de kans op tijdelijk waterverlies of prijsstijging is door de regionale verschillen nog steeds aanwezig. Op landelijk niveau is vastgesteld dat de verliezen op inmiddels onder de 19% liggen, maar per gemeente kunnen de cijfers en beleving aanmerkelijk verschillen.
Reacties ()
Log in om mee te doen aan het gesprek en een reactie achter te laten!